ชาวประมงยืนยันตัดครีบฉลามที่ติดเบ็ดราว

การตัดครีบฉลามคือการเฉือนครีบของฉลามและทิ้งทั้งตัวที่เหลือลงทะเล ส่วนใหญ่แล้วก็ยังมีชีวิตอยู่

- - -

ชาวประมงยืนยันตัดครีบฉลามที่ติดเบ็ดราว

วิดีโอที่มีเนื้อหาน่าตกใจนี้เป็นการบอกเล่าของชาวประมงที่จับปลาทูน่า ได้เปิดเผยสิ่งที่เกิดขึ้นมานานแล้วในมหาสมุทรแปซิฟิก

“.... การตัดครีบฉลามทั้งเป็น”

ในการสัมภาษณ์ชาวประมงที่ท่าเรือแปซิฟิกใต้เมื่อปีที่ผ่านมา ชาวประมงชาวอินโดนีเซียขอให้เราปกปิดชื่อและใบหน้าเพื่อความปลอดภัย

แม้ว่าจะมีทั้งกฎหมายของแต่ละประเทศและกฎหมายสากลห้ามไว้ แต่การตัดครีบฉลามยังเป็นปัญหาของการประมงปลาทูน่าทั่วโลก ชาวประมงเองบางครั้งก็เก็บครีบที่มีค่านี้ไว้ขายยามรายได้ไม่พอเลี้ยงชีพ

ช่องโหว่ที่ดูน่าเชื่อที่สุดคือรายงานจำนวนฉลามที่จับได้กับจำนวนครีบที่ขายในตลาด บางคนอาจไม่ได้พูดความจริง และไม่ได้ทำตามกฎระเบียบหากมีเงินมากพอมาแลกเปลี่ยน

ในมหาสมุทรแปซิฟิก ฉลามส่วนใหญ่ (นอกเหนือจากชนิดพันธุ์ที่ได้รับการคุ้มครองแล้วไม่กี่ชนิดอย่าง ฉลามซิลกีและฉลามครีบขาว) สามารถจับได้อย่าง “ถูกกฎหมาย” และเก็บไว้ได้ ถึงแม้ว่าจะมีข้อห้ามตัดครีบ แต่กฎระเบียบยังอนุญาตให้เก็บครีบฉลามที่ถูกตัดออกจากตัว และน้ำหนักของครีบที่ตัดต้องไม่มากกว่าร้อยละ 5 ของน้ำหนักสุทธิของฉลาม กฎระเบียบอาจจะถูกทางทฤษฎี แต่เนื้อฉลามนั้นขายไม่ได้ราคาและกินพื้นที่บนเรือ ส่วนครีบฉลามมีหลายขนาดตามแต่ชนิดพันธุ์ คนซื้อจึงถูกหลอกได้ง่าย

พื้นที่ประมงอยู่ห่างไกลจากกฎหมายและแผ่นดิน มีนักสังเกตการณ์อิสระเพียงไม่กี่คนที่เฝ้าจับตาดูการทำประมงเบ็ดราว ซึ่งสามารถสังเกตการณ์ได้เพียงไม่ถึงร้อยละ 1 ของพื้นที่ในแปซิฟิกกลางค่อนไปตะวันตก อุตสาหกรรมนี้จึงอยู่นอกเหนือการควบคุมอย่างแท้จริง

ที่ยุ่งเหยิงกว่านี้คือ เรือประมงทูน่าบางลำขนถ่ายปลาที่จับได้ไปยังเรือประมงอีกลำหรือเรือแม่ โดยขนถ่ายกระสอบบรรจุครีบฉลามจากเรือลำหนึ่งไปอีกลำหนึ่ง ก่อนแยกไปขึ้นฝั่งที่อยู่ไกลๆอีกด้านหนึ่งของโลกโดยไม่ต้องมีเอกสารหรือหลักฐานแสดงแหล่งที่มา

“... กลางทะเล ฉลามถูกกำจัด แต่เมื่อขึ้นฝั่งครีบฉลามก็ไม่อยู่ให้เห็นแล้ว”

แต่ละปีฉลามถูกฆ่าประมาณ 100 ล้านตัว ฉลามมักติดเบ็ดราวแทบทุกครั้งที่ขึงเบ็ดราว (มากกว่าร้อยละ 90 ในแต่ละครั้ง) โดยปกติก็ร้อยละ 25 ของการจับปลาทูน่าด้วยเบ็ดราว และอาจมากถึงร้อยละ 50 ของการทำประมงจับปลากระโทงด้วยเบ็ดราว


วันนี้ ชนิดพันธุ์หนึ่งในสามของฉลามในมหาสมุทรเปิดอยู่ในข่ายเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ และอีกหลายชนิดพันธุ์น่าจะสูญพันธุ์ในเร็ววันนี้ หากเรายังไม่ยอมเปลี่ยนวิธีการทำประมงปลาทูน่า

 

เราทำเพื่ออะไร?


ครีบฉลามเป็นส่วนประกอบหลักของซุปหูฉลาม “ความอร่อย” ราคาแพงชาม ผู้บริโภคซุปหูฉลามมักจะตกใจเมื่อรู้เบื้องหลังอาหารนี้ และ ผู้นิยมบริโภคปลาทูน่าก็น่าจะตื่นตกใจที่ได้รู้ว่ามีการตัดครีบฉลามในเรือลำเดียวกับที่จับปลาทูน่า

ปลาทูน่าจำนวนมากที่จับได้จากการติดเบ็ดราวในแปซิฟิก มีส่วนเกี่ยวโยงกับวิธีทำประมงที่ผิดกฎหมายและไร้ศีลธรรม ไม่ว่าจะเป็นการตัดครีบฉลาม การกดขี่แรงงาน หรือการทำลายล้างมหาสมุทรของเรา ถึงเวลาที่ผู้บริโภค เจ้าของบริษัทปลาทูน่าและประมงทุกแห่ง ต้องยุติการทำประมงอย่างทำลายล้างเหล่านี้

เรายังต้องการบริโภคปลาทูน่าอย่างมีอรรถรส  แต่การจับปลาทูน่าพร้อมๆกับการตัดครีบฉลามนั้น ก็เป็นได้เพียงปลาทูน่าแย่ๆที่ไม่น่าบริโภค บริษัทขนส่งยูพีเอส ประกาศแล้วว่า จะไม่สนับสนุนการค้าเช่นนี้อีกต่อไป นับจากนี้ จึงขึ้นอยู่กับบริษัทผลิตปลาทูน่าใหญ่ๆหลายแห่งที่ต้องทำมากกว่าพูด ด้วยการยุติกระบวนการผลิตที่โหดร้ายนี้