วิธีการทำประมงแบบทำลายล้าง

“ยังมีสัตว์ทะเลอีกหลายสายพันธุ์ที่ถูกฆ่าทิ้งพร้อมๆกับการจับทูน่าพันธุ์ท้องแถบเพื่อทำทูน่ากระป๋อง สัตว์ทะเลที่ถูกฆ่าเหล่านั้นมีจำนวนมากพอๆกับรายชื่อสัตว์ทั้งหมดในภาพยนต์ Finding Nemo” – ผู้ประพันธ์ ชาเลส โคลเวอร์

- - -

วิธีการทำประมงแบบทำลายล้าง

“ยังมีสัตว์ทะเลอีกหลายสายพันธุ์ที่ถูกฆ่าทิ้งพร้อมๆกับการจับทูน่าพันธุ์ท้องแถบเพื่อทำทูน่ากระป๋อง สัตว์ทะเลที่ถูกฆ่าเหล่านั้นมีจำนวนมากพอๆกับรายชื่อสัตว์ทั้งหมดในภาพยนต์ Finding Nemo” – ผู้ประพันธ์ ชาเลส โคลเวอร์

ไม่ใช่เพียงชาวประมงปลาทูน่าเชิงพาณิชย์ที่จับปลาทูน่าจำนวนมากเพียงอย่างเดียว แต่พวกเขายังใช้เทคนิคการจับที่เป็นสาเหตุของการทำลายล้างมหาสมุทรของเรา

มีการทำประมงแบบใดบ้างที่ขาดความรับผิดชอบ?

การประมงอวนล้อม

อวนล้อมเป็นลักษณะเหมือนกำแพงตาข่ายล้อมวงเป็นถุงขนาดใหญ่และมีห่วงมัดด้านล่างเพื่อจับ อวนล้อมเป็นเทคนิคเบื้องต้นทั่วไปในการจับปลา รวมถึงปลาทูน่า ซึ่งบางครั้งก็มีปลาชนิดอื่นๆที่ไม่ใช่ปลาเป้าหมาย หรือปลาที่ถูกจับโดยไม่ได้ตั้งใจรวมอยู่ด้วย ซึ่งการจับปลาทูน่าโดยใช้อวนล้อมเพียงอย่างเดียวจะมีประสิทธิภาพในการทำลายล้างน้อยกว่าใช้ร่วมกับเครื่องมือชนิดอื่นๆ

โดยถ้าอวนล้อมถูกใช้ร่วมกับอุปกรณ์ช่วยทำการประมงประเภทเครื่องมือล่อปลา (Fish Aggregating Device; FADs) มันก็จะยิ่งทำให้เกิดการจับแบบทำลายล้างมากยิ่งขึ้น โดยประมาณร้อยละ 60 ของทูน่ากระป๋องในโลกนั้น ทูน่าถูกจับโดยวิธีการใช้อวนล้อมจับร่วมกับเครื่องมือล่อปลา

อุปกรณ์การประมงประเภทเครื่องมือล่อปลา (FADs)

FADs เป็นอุปกรณ์ทุ่นลอยน้ำที่ทำขึ้นโดยมนุษย์ในการล่อปลา ซึ่งอาจเป็นอะไรก็ได้ตั้งแต่ท่อนไม้เก่า แพไม้ไผ่ หรือแม้กระทั้งอุปกรณ์ทันสมัยที่เชื่อมต่อกับดาวเทียมและโซน่า โดยปลาและสัตว์น้ำอื่นๆ จะมารวมกันอยู่รอบๆ ใต้ทุ่นลอย ดังนั้นเครื่องมือล่อปลาจึงเสมือนแม่เหล็กดึกดูดให้ปลามากลุ่มรวมกัน และเครื่องโซน่าหรือเครื่องตรวจจับฝูงปลาจะส่งสัญญาณดาวเทียมไปยังเรือประมงเพื่อมาล้อมจับเอาฝูงปลาทั้งฝูงขึ้นไป

แล้วการใช้ FADs ส่งผลอย่างไร

FADs เป็นอุปกรณ์เลี่ยงอัตราควบคุมจำนวนเรือ โดยเป็นการเลี่ยงข้อตกลงสัญญาที่จะจำกัดปริมาณจำนวนเรือจับปลาทูน่า โดยใครอยากได้เรือเพิ่มก็เพียงติดตั้ง FADs แทนได้นับร้อยเพื่อล่อปลาทูน่า

FADs ทำความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมทางทะเล ฉลามและเต่าจะมาว่ายวนอยู่ใต้ตาข่ายและเชือกที่อยู่ใต้เครื่องมือล่อปลา การนำอวนมาล้อมจับใต้เครื่องมือล่อปลาก่อให้เกิดการฆ่ามากกว่า 2.7 ถึง 6.7 เท่าของสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่ปลาเป้าหมาย (ฉลาม ปลาวัว กระเบน และเต่า) และปลาทูน่าที่จับได้ส่วนใหญ่ยังเป็นลูกปลา นอกจากนี้เครื่องมือล่อปลายังเป็นขยะในท้องทะเล มักถูกพัดพาไปยังชายหาด หรือติดอยู่กับปะการัง

ชาวประมงชายฝั่งบางครั้งใช้สมอยึดเครื่องมือล่อปลากับการตกปลาด้วยคันเบ็ดสาย ซึ่งก็สามารถทำได้ แต่การใช้ร่วมกับอวนล้อมนั้น ควรจะต้องยุติ

ข่าวดีคือผู้บริโภคบางกลุ่ม ผู้นำตลาดของอุตสาหกรรม ค้าปลีก และผู้จัดหาวัตถุดิบที่มีความก้าวหน้าได้เริ่มที่จะเรียกร้องให้เลิกใช้ FADs 

เบ็ดราว

ข้างต้นเป็นวิธีที่การใช้ FADs ร่วมกับอวนล้อม และรวมกับเบ็ดราว เบ็ดราวนำมาใช้จับปลาที่มีขนาดใหญ่กว่า และมีมูลค่าสูงกว่า และเป็นหนึ่งในวิธีจับปลาที่แย่ที่สุดในโลก

เบ็ดราวทำงานโดยการวางสายเบ็ดจากเรือจับปลาทูน่าที่ยาวถึง 170 กิโลเมตร หรือ 105 ไมล์ ที่มีขอเบ็ดเกี่ยวอยู่ตลอดสาย ปัญหาคือปลาทะเลขนาดใหญ่ ฉลาม นกทะเล เต่าและสิ่งมีชีวิตในทะเลอื่นๆ ถูกจับติดกับสายเบ็ด ในหนึ่งปีมีเต่าทะเลถูกจับมากกว่า 300,000 ตัว และนกทะเลกว่า 160,000 ตัวต้องมาจบชีวิตลงแบบนี้ ซึ่งมีวิธีทางเลือกอื่นที่พิสูจน์แล้วว่าจะสามารถลดปริมาณลงได้ แต่กลับไม่ได้ถูกนำมาใช้เลย  

ผู้คนที่ต้องทำงานในสภาพน่าเศร้าใจบนเรือประมงบ็ดราว ซึ่งในบางกรณีพวกเขาถูกทิ้งไว้ในทะเลยาวนานถึงเดือนหรือแรมปี และต้องทำงานยาวนานโดยแทบจะไม่ได้ค่าตอบแทนอะไร

ประมงเบ็ดราวส่วนมากจะขนถ่ายปลาที่จับได้กลางทะเล แทนที่จะกลับเข้าหาฝั่ง เป็นวิธีหลบเลี่ยงที่เรียกว่า “การขนถ่ายกลางทะเล (transhiping)” ซึ่งเป็นวิธีที่จะทำให้ปลาที่ถูกจับอย่างผิดกฏหมายจำนวนมากสามารถเล็ดลอดเข้าสู่ห่วงโซ่อุปทาน

อุตสาหกรรมประมงใช้เบ็ดราวจำเป็นต้องมีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงอย่างจริงจัง และจำเป็นต้องมีการควบคุมและจัดการ

ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเบ็ดราว ดูรายงาน “Out of line” และคำแนะนำการหลีกเลี่ยงเบ็ดราวในการจับทูน่า ดูคู่มือจัดอันดับปลาทูน่า